ಮದ್ರಾಸ್ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ಕಲಾಪಗಳಲ್ಲಿ ‘ತಮಿಳು’ ಭಾಷೆ ಬಳಕೆಗೆ ಕೋರಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಅರ್ಜಿ
ಭಾರತೀಯ ಸಂವಿಧಾನದ ಆಶಯದಂತೆ ಮದ್ರಾಸ್ ಹೈಕೋರ್ಟ್ನ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಕಲಾಪಗಳಲ್ಲಿ ತಮಿಳು ಭಾಷೆಯನ್ನು ಬಳಸಲು ಮಾನ್ಯತೆ ನೀಡಬೇಕೆಂದು ಕೋರಿ ಮದ್ರಾಸ್ ಹೈಕೋರ್ಟ್ನಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಅರ್ಜಿಯೊಂದನ್ನು (PIL) ಸಲ್ಲಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಮದ್ರಾಸ್ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ವಕೀಲರ ಸಂಘದ ಪರವಾಗಿ ಅದರ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ, ಚೆನ್ನೈನ ವಕೀಲರಾದ ಎಸ್. ಅರಿವಳಗನ್ ಮತ್ತು ಮದುರೈ ವಕೀಲರ ಸಂಘದ (ಮದುರೈ ಪೀಠ) ಪರವಾಗಿ ಅದರ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ, ವಕೀಲರಾದ ಆರ್. ವೆಂಕಟೇಶನ್ ಅವರು ಈ ರಿಟ್ ಅರ್ಜಿಗಳನ್ನು (WP.43981/26 ಮತ್ತು WP.43713/26) ದಾಖಲಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಭಾರತದ ಸಂವಿಧಾನದ 348(2) ನೇ ವಿಧಿಯಡಿ ನೀಡಲಾಗಿರುವ ಹಕ್ಕನ್ನು 1965ರ ಕೇಂದ್ರ ಸಚಿವ ಸಂಪುಟದ ನಿರ್ಧಾರದಿಂದ ಮೊಟಕುಗೊಳಿಸುವಂತಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಅರ್ಜಿದಾರರ ಮುಖ್ಯ ವಾದವಾಗಿದೆ. ಈ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಹಕ್ಕನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಲು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿರುವ 1965ರ ಆ ‘ರಹಸ್ಯ ನಿರ್ಣಯ’ವನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸಬೇಕೆಂದು ಅರ್ಜಿದಾರರು ನ್ಯಾಯಾಲಯವನ್ನು ಕೋರಿದ್ದಾರೆ.

ಈ ಮೇಲಿನ ಅರ್ಜಿಗಳು 02.07.2026 ರಂದು ಮದ್ರಾಸ್ ಹೈಕೋರ್ಟ್ನ ಪ್ರಧಾನ ಪೀಠದ ಮುಂದೆ ವಿಚಾರಣೆಗೆ ಬಂದವು. ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮದ್ರಾಸ್ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ವಕೀಲರ ಸಂಘದ ಪರವಾಗಿ ಅದರ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾದ ವಕೀಲ ಆರ್.ಸಿ. ಪಾಲ್ಕನಗರಾಜ್ ಮತ್ತು ತಮಿಳುನಾಡು ಹಾಗೂ ಪುದುಚೇರಿ ಬಾರ್ ಕೌನ್ಸಿಲ್ ಸದಸ್ಯರಾದ ವಕೀಲ ವೇಲ್ಮುರುಗನ್, ಹಾಗೂ ಭಾರತದ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಸಾಲಿಸಿಟರ್ ಜನರಲ್ (ASG) ಆಗಿರುವ ಹಿರಿಯ ವಕೀಲ ಎ.ಆರ್.ಎಲ್. ಸುಂದರೇಶನ್ ಅವರು ಹಾಜರಿದ್ದರು. ಇದೇ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಇತರ ಬಾಕಿ ಇರುವ ಪ್ರಕರಣಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಈ ಅರ್ಜಿಗಳನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಸುವಂತೆ ಅವರು ವಿನಂತಿಸಿದರು. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಈ ಅರ್ಜಿಗಳ ಮುಂದಿನ ವಿಚಾರಣೆಯನ್ನು 17.11.2026 ಕ್ಕೆ ಮುಂದೂಡಿದೆ.
ಪ್ರಕರಣದ ಮುಖ್ಯಾಂಶಗಳು ಹಾಗೂ ಹಿನ್ನೆಲೆ:
ಭಾರತ: ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಗಳು ಮತ್ತು ಭಾಷಾ ಸಮುದಾಯಗಳ ಒಕ್ಕೂಟ ಭಾರತವು ಅನೇಕ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಗಳು ಮತ್ತು ವಿಭಿನ್ನ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಮಾತನಾಡುವ ಸಮುದಾಯಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಒಂದು ಒಕ್ಕೂಟವಾಗಿದೆ. ಬ್ರಿಟಿಷರ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭಾರತವು ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದರೂ, ಬ್ರಿಟಿಷರ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಒಳಪಟ್ಟಿದ್ದ 500 ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ದೇಶೀ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಆಡಳಿತವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದವು. ಅದೇ ರೀತಿ, ಗೋವಾ, ದಿಯು ಮತ್ತು ದಮನ್ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ಪುದುಚೇರಿ, ಕಾರೈಕಾಲ್, ಮಾಹೆ ಮತ್ತು ಯಾಣಂ ಫ್ರೆಂಚರ ವಶದಲ್ಲಿದ್ದವು.

26/11/1949 ರಂದು ಅಂಗೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಭಾರತದ ಸಂವಿಧಾನವು, ಈ ಎಲ್ಲ ವಿಭಿನ್ನ ಹಿನ್ನೆಲೆಯ ಜನರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೌಹಾರ್ದತೆಯಿಂದ ಬದುಕುವುದನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ರಚನೆಯಾಗಿದೆ. ಸಂವಿಧಾನವು ಒಕ್ಕೂಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ (Federalism) ತತ್ವಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರ ಪಟ್ಟಿ, ರಾಜ್ಯ ಪಟ್ಟಿ ಮತ್ತು ಸಮವರ್ತಿ ಪಟ್ಟಿಗಳ ಮೂಲಕ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಹಂಚಿದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಕಳೆದ 80 ವರ್ಷಗಳ ಭಾರತೀಯ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ವಾಸ್ತವತೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ, ಹಿಂದಿ ಮಾತನಾಡುವ ಅಥವಾ ದೆಹಲಿಯ ನಾಯಕತ್ವದೊಂದಿಗೆ ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಒಲವು ಹೊಂದಿರುವ ರಾಜ್ಯಗಳು ತಮ್ಮ ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಈಡೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಇದು ‘ಬಲವಿದ್ದವರೇ ಬಲವಂತರು’ (Might makes right) ಎಂಬ ನೀತಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿಫಲಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಭಾಷಾ ಹಕ್ಕುಗಳು ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯದಾನದ ಲಭ್ಯತೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರಾಜ್ಯದ ಭಾಷೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ನಾಗರಿಕನ ಮೂಲಭೂತ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಾಗಿದೆ. ಆಯಾ ರಾಜ್ಯಗಳ ಕೋಟ್ಯಂತರ ನಾಗರಿಕರು ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಭಾಷೆಯನ್ನೇ ಮಾತೃಭಾಷೆಯಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ, ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಕಲಾಪಗಳು ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಜನರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುವ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದು ಮಾತ್ರ ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತ ಮತ್ತು ಸೂಕ್ತವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಸಂವಿಧಾನ ಶಿಲ್ಪಿಗಳು ಈ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಅರಿತಿದ್ದರು. ಹಾಗಾಗಿಯೇ, ಸಂವಿಧಾನದ 348(2) ನೇ ವಿಧಿಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ, ರಾಜ್ಯ ಶಾಸನಸಭೆಯ ನಿರ್ಣಯ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ಮೂಲಕ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿಗಳ ಸಮ್ಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಷರತ್ತಿಗೆ ಒಳಪಟ್ಟು, ಆಯಾ ರಾಜ್ಯದ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಹೈಕೋರ್ಟ್ಗಳಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಕ್ಕನ್ನು ಒದಗಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಆದರೆ, ಭಾರತದ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರವು ಈ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಹಕ್ಕಿನ ಚಲಾವಣೆಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಅಡ್ಡಿಯುಂಟುಮಾಡುತ್ತಲೇ ಬಂದಿದೆ. ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಅನ್ನು ಒಂದು ಅಸ್ತ್ರವನ್ನಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡು, ಈ ನಿಬಂಧನೆಯ ಜಾರಿಯನ್ನು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ತಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಆರೋಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, 348(2) ನೇ ವಿಧಿಯು ಈ ಹಕ್ಕನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುವ ಯಾವುದೇ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಅಥವಾ ಭಾರತದ ಮುಖ್ಯ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿಗಳಿಗೆ (CJI) ನೀಡಿಲ್ಲ.
ಹೀಗಿದ್ದರೂ, ಮುಖ್ಯ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿಗಳು ಅಥವಾ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿ, ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರವು ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜ್ಯಗಳು, ಗುಜರಾತ್ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವಾರು ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಈ ಭಾಷಾ ಹಕ್ಕನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಲೇ ಬಂದಿದೆ. ತಮ್ಮದೇ ಮಾತೃಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯ ಸಿಗದಿರುವ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ, ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ಅಲಭ್ಯವಾಗಿವೆ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಾಂಗ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳು ಅನೇಕರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗದ ಗೊಂದಲದ ಗೂಡಾಗಿವೆ. ಜನಸಾಮಾನ್ಯರು ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಾಂಗ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ನಡುವಿನ ಈ ಕಂದಕವು ಅನೇಕ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಅನ್ಯಾಯಗಳಿಗೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಸಂತ್ರಸ್ತರೇ ಇದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದು, ಈ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಅಲ್ಲಗಳೆಯುವಂತಿಲ್ಲ.
ಹಿಂದಿ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಕಲಾಪಗಳ ಪೂರ್ವನಿದರ್ಶನಗಳು ಸಂವಿಧಾನದ 348(1) ನೇ ವಿಧಿಯನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಮತ್ತು 1955 ರಲ್ಲಿ ರಚಿಸಲಾದ ‘ಬಿ.ಜಿ.ಪಿ. ಖೇರ್ ಅಧಿಕೃತ ಭಾಷಾ ಆಯೋಗ’ದ ಶಿಫಾರಸುಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ, ರಾಜಸ್ಥಾನ (1950), ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶ (1969), ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶ (1971) ಮತ್ತು ಬಿಹಾರ (1972) ರಾಜ್ಯಗಳು ತಮ್ಮ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ಕಲಾಪಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಅಧಿಕೃತ ಭಾಷೆಯಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿಕೊಂಡಿವೆ. ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದಾಗಿ ಆ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನತೆಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಅನುಕೂಲವಾಗಿದೆ.
ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಸುದೀರ್ಘ ಬೇಡಿಕೆ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಕಲಾಪಗಳಲ್ಲಿ ತಮಿಳು ಭಾಷೆಯನ್ನು ಬಳಸಲು ಮಾನ್ಯತೆ ನೀಡಬೇಕೆಂದು ತಮಿಳುನಾಡು 1965 ರಿಂದಲೂ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತಿದೆ. ಈ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿ ತಮಿಳುನಾಡು ಸರ್ಕಾರವು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ನಿರ್ಣಯಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಮನವಿಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾದವುಗಳು:
- 29.11.2006 ರಂದು ತಮಿಳುನಾಡು ವಿಧಾನಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಕೈಗೊಂಡ ನಿರ್ಣಯ.
- 06.12.2006 ರ ಪತ್ರ.
- 2012 ಮತ್ತು 10.06.2014 ರ ವಿಧಾನಸಭೆ ನಿರ್ಣಯಗಳು.
- 11.09.2026 ರ ಇತ್ತೀಚಿನ ನಿರ್ಣಯ.
ಡಿಎಂಕೆ (DMK), ಎಐಎಡಿಎಂಕೆ (AIADMK) ಮತ್ತು ಟಿವಿಎಕೆ (TVK) ಸೇರಿದಂತೆ ಅನುಕ್ರಮವಾಗಿ ಬಂದ ಎಲ್ಲ ಸರ್ಕಾರಗಳೂ ಈ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿವೆ. ಹೀಗಿದ್ದರೂ, ಜನರ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ, ಈ ಮೂಲಭೂತ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಹಕ್ಕನ್ನು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುವುದು ಅನ್ಯಾಯವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದಂತಾಗಿದೆ.
ತಾಂತ್ರಿಕ ಪ್ರಗತಿ ಮತ್ತು ಮಾತೃಭಾಷಾ ಕಲಾಪಗಳ ಕಾರ್ಯಸಾಧ್ಯತೆ ಇಂದಿನ ತ್ವರಿತ ತಾಂತ್ರಿಕ ಪ್ರಗತಿಯ ಯುಗದಲ್ಲಿ, ಅನುವಾದ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳು (Translation technologies) ಮತ್ತು ರಿಯಲ್-ಟೈಮ್ ಭಾಷಾಂತರ (Real-time interpretation) ಉಪಕರಣಗಳು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಿವೆ. ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು, ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ಸಂಸತ್ತು ಈಗಾಗಲೇ ಈ ಅನುವಾದ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಿವೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ, “ಸರಿಯಾದ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯವಿಲ್ಲ” ಎಂಬ ವಾದವನ್ನು ಒಡ್ಡಿ ಈ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಹಕ್ಕಿನ ಅನುಷ್ಠಾನಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸುವುದನ್ನು ಒಪ್ಪಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
21.02.2007 ರಂದು ಮದ್ರಾಸ್ ಹೈಕೋರ್ಟ್ನ ಅಂದಿನ ಮುಖ್ಯ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ಎ.ಪಿ. ಶಾ ಅವರು, ಭಾಷಾಂತರದ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ₹22 ಕೋಟಿ ಅನುದಾನ ಕೋರಿ ತಮಿಳುನಾಡು ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಪತ್ರ ಬರೆದಿದ್ದರು. ಆದರೆ, ಈವರೆಗೂ ಆ ಅನುದಾನ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಿಲ್ಲ.
ಭಾರತದ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ 10.08.2023 ರಿಂದಲೇ SUVAS (Supreme Court Vidhik Anuvaad Software) ಎಂಬ ತನ್ನದೇ ಆದ ಅನುವಾದ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದೆ. ಈ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ನ್ಯಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿರುವ ಇತರ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೂ ವಿಸ್ತರಿಸಿದರೆ, ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಭಾಷೆಯ ಜೊತೆಗೆ, ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ತಮಿಳು, ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ, ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಮಲಯಾಳಂ, ಹಾಗೂ ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶ ಮತ್ತು ತೆಲಂಗಾಣದಲ್ಲಿ ತೆಲುಗು ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಕಲಾಪಗಳನ್ನು ನಡೆಸಬಹುದು. ಹಾಗಾದಾಗ ಮಾತ್ರ ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು ಜನರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುವ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ತೀರ್ಪುಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ನಿಜವಾದ ನ್ಯಾಯದ ದೇಗುಲಗಳಾಗುತ್ತವೆ.
ಭಾರತದ ಸನ್ಮಾನ್ಯ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿ ಶ್ರೀ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರ ತವರು ರಾಜ್ಯವಾದ ಗುಜರಾತ್ನ ಜನತೆಯೂ ತಮ್ಮ ಮಾತೃಭಾಷೆ ಗುಜರಾತಿಯಲ್ಲಿ ಕಲಾಪಗಳು ನಡೆಯಬೇಕೆಂದು ಎದುರು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದೇ ರೀತಿ, ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದ ಜನತೆಯೂ ಈ ಭಾಷಾ ಹಕ್ಕಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಭಾಷಾ ಹಕ್ಕುಗಳು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ತಳಹದಿ ಭಾರತವು ಒಂದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಭಾಷಾ ಹಕ್ಕುಗಳು ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕುಗಳೇ ಆಗಿವೆ. ಇಂತಹ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಅನುಷ್ಠಾನವನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿಯುವುದು ಅಸ್ವೀಕಾರಾರ್ಹ.
ಈ ಬೇಡಿಕೆಯ ಈಡೇರಿಕೆಗಾಗಿ ವಕೀಲರು, ತಮಿಳು ಭಾಷಾ ಹೋರಾಟಗಾರರು ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ನಿರಶನ ಸೇರಿದಂತೆ ಅನೇಕ ಹೋರಾಟಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಈ ವಿಚಾರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡದೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮತ್ತು ದೃಢವಾಗಿ ಎತ್ತುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಬೇಡಿಕೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಜಯಗಳಿಸಲಿದೆ.
ನಮ್ಮ ಮೂಲಭೂತ ಭಾಷಾ ಹಕ್ಕು ಮತ್ತು ಭಾಷಾ ನ್ಯಾಯವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯಲು ಶ್ರಮಿಸುವುದು ಎಲ್ಲ ನಾಗರಿಕರ ಸಾಮೂಹಿಕ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಾಗಿದೆ.
ಅಂತಿಮ ನಿರ್ಧಾರವು ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ವಿವೇಚನೆಗೆ ಬಿಟ್ಟಿದೆ.
ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಮೂಲ: ಎನ್. ಡಿ. ಶಿವಕುಮಾರನ್, ವಕೀಲರು.
ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ: ವಿ.ಆರ್.ಕಾರ್ಪೆಂಟರ್

